Morraget

มาแล้วครับมาแล้ว เรื่องย่อภาพยนตร์แอนนิเมชั่น ลำดับที่ 53 ของ Disney's “Frozen”  : ผจญภัยแดนคำสาปราชินีหิมะ..... (เพื่อไม่ให้ส่วนงานวิจารณ์ยาวเกินไป จึงขอแบ่งส่วนของเรื่องย่อไว้อีกบทความนะครับ) อ่านวิจารณ์ได้ที่นี่  คลิกเลย!!!! "เรื่องย่อๆ แบบหนาวๆ " (สปอยนะ) ภาพยนตร์แอนนิเมชั่นที่เข้าฉายในโรงฯ เรื่องที่ 53 ของ Disney's   เรื่องนี้เล่าถึง อาณาจักรที่สวยงาม นามว่า "เอเรนเดลล์" พระราชา และพระราชินี มีลูกสาว 2 คน "แอลซ่า"(คนโต) และ "อันนา" คนเล็ก  แอลซ่าเกิดมาพร้อมพรวิเศษที่สามารถเสกน้ำแข็งและหิมะได้ตามใจ  คืนหนึ่งที่ทั้งสองได้เล่นกันท่ามกลางกองหิมะเสก แอลซ่า เผลอปล่อยมนต์ไปถูก อันนา ตรงหัว ทำให้ผมปอยหนึ่งของเธอเป็นสีขาว และตัวก็เย็นเป็นน้ำแข็ง  พระราชาและพระราชินี นำลูกท้ังสองไปบนหุบเขาเพื่อหา ชาวเป่า "โทรลล์"(หินพูดได้) ผู้วิเศษ  ผู้เฒ่าได้ช่วยเหลือ อันนาไว้ ด้วยการเปลี่ยนสมอง ความทรงจำเรื่องเวทมนต์ที่อันนาจำได้จะหายไป .....​หลังจากนั้นเพื่อไม่ให้เป็นอันตรายกับใครอีก... แอลซ่า และ อันนา ต้องแยกกันอยู่อย่างสิ้นเชิง...

ก้าวสู่ ดินแดน “เลือดขัตติยา” ( Part นี้ผมเขียนเรื่องย่อ จากละครเวทีในมุมมองของผม หากใครอยากข้ามไปก็ได้เลยนะครับ) สปอยแหลกกกก  !!!!!              เรื่องราวของเลือดขัตติยา เกิดขึ้นใน 5 รัฐ (ที่บทประพันธ์ระบุว่าอยู่ในเอเชียกลาง) รัฐทั้ง 5 อยู่ระหว่างการจัดตั้ง “สมาพันธรัฐ” ( คล้ายๆ รวม AEC นั่นแหละ”) เรื่องราว Focus ที่ 2 รัฐยิ่งใหญ่ เสมือนเสือ “ 2 ตัว” ที่ทั้งเก่ง ทั้งแกร่ง ต่างก็แย่งกันเป็นจ่าฝูง แต่ทั้งสองเป็น 1 คนละอย่าง  “ยโสธร”  อาณาจักรที่อุดมสมบูรณ์ทางธรรมชาติ ปลูกอะไรก็ขึ้น มีการค้า ร่ำรวยจากเพาะปลูกเมื่อบ้านเมืองสงบสุข ผู้คนก็เลย “ศิวิไลซ์” มีวัฒนธรรม มีประเพณี มีความสุข ผิดกับ “เขมรัฐ” ดินแดนเก่าแก่ประกอบด้วยเขาสูง ป่าทึบ แต่แห้งแล้ง แล้วแค้น แต่กลับอุดมไปด้วยแร่เหล็กและโลหะ เมื่อบ้านเมืองกันดาร ชาวเขมรัฐจึงค่อนข้างแข็งกร้า ทะเยอทะยานเอาตัวรอด และมีความเป็นนักรบสูงเพราะต้องปากกัดตีนถีบอยู่ตลอดเวลา... ซึ่งโดยหลักๆ เนื้อราวจะเกิดขึ้นใน 2 รัฐนี้นั่นเอง    ...

เมื่อปี 2554 คุณบอยถกลเกียรติ ได้หยิบบทประพันธ์ที่เคยทำเป็นละครโทรทัศน์มาก่อน คือเรื่อง “หงส์เหนือมังกร” มานำเสนอในรูปแบบ “มิวสิคัล” และเล่นบทเวทีเมืองไทยรัชดาลัย เธียเตอร์ นำแสดงโดย คุณแพท สุธาสินี และ แบ็งค์ แคลช              แม้ว่า Cast จะลงตัวมากๆ  แต่เนื้อเรื่องที่ไม่ Pop เท่าไหร่ และเป็นมาแบบไม่มีปี่มีขลุยเรื่องนี้ทำให้กระแสเรื่องนี้แม้จะไม่แย่ แต่ก็ไม่ได้ “ติดปีก” บินหราได้... รอบการแสดงจึงอยู่ในระดับดีเสมอตัว โดยแสดงเพียง 37 รอบ             แต่โดยส่วนตัวของผม กลับมองว่าเป็นมิวสิคัลที่ทรงพลังมาก...​เพราะประเด็นของมิวสิคัลเรื่องนี้ ได้หลุดพ้นจากเรื่อง “โรแมนต์” หรือ “ความรักโศก” ใดใด ที่รัชดาลัยเคยทำมาก่อน.... เพราะเลือกประเด็นที่หนักมากๆ อย่างเรื่อง “อำนาจ” “ความแค้น” “ความพอเพียง” มาเล่าอย่าง “ขยี้” ซึ่งผมว่าคนดูละครส่วนใหญ่ ก็คงคิดว่า “ทำไมมันไม่ค่อยบันเทิงเท่าไหร่หว่า...อย่างเครียด” แต่สำหรับผม ผมว่า “ดีเลิศมาก”  โดยเฉพาะช่วงนั้น ...