Morraget

17 กรกฎาคม 2557 "โรงละคร เมืองไทยรัชดาลัย เธียร์เตอร์" ต้อนรับการกลับมาของ "สี่แผ่นดิน เดอะ มิวสิคัล" ละครเวทีเรื่องยิ่งใหญ่ ด้วยรอบกาลา โอเพนนิ่ง และผมซึ่งได้มีโอกาสไปชมในวันนั้น ขอเขียนรีวิวสั้นๆ หลังชมเสร็จ ของ "สี่แผ่นดิน เดอะ มิวสิคัล" Cast ปี 2014  นี้นะครับ เริ่มเลย " รีวิวสั้นๆ สำหรับ "สี่แผ่นดิน เดอะมิวสิคัล" รอบกาลา /   ภาพรวมคือ แปลกตาไปจากเดิม /   แน่นอนว่า บท ได้ถูกปรับให้'ชัดเจน' และ 'คม'ขึ้น ก็ทำให้เข้าใจง่ายขึ้น แต่ก็ลดความมีชั้นเชิงลงด้วยในขณะเดียวกัน/   production ยังดีงามเลิศขึ้นหิ้ง /   ที่เด่นคราวนี้คือ lighting เห็นชัดว่ามีการประดิษฐ์มากขึ้น / นักแสดงหลัก cast เดิม ก็งดงามและดีขึ้นๆ ไปอีก /   คุณสินจัย ร้องเพลงเพราะขึ้นมากๆ และเห็นว่ามีการใช้เทคนิคการร้องที่ยากขึ้น (เดิมก็ร้องดี คราวนี้ดีกว่าอีก) /   อาร์ ดีเสมอต้นเสมอปลาย /   แม่พลอยเด็ก ดีเสมอตัวครับ ไม่ได้แย่ ร้องดี แต่พินต้าร้ายกาจ ท๊อปฟอร์ม กว่า /   จิ๊บ แม่พลอยวัยสาว มีเสน่ห์อ่อนหวานมาก เสียงดียังกันกการะเวก เชียร์นะ /   ...

ในนามของ "ผู้ติดตามวงการบันเทิงไทย" อย่างบ้าคลั่งคนหนึ่ง ขออนุญาตใช้พื้นที่บล็อค ในการรีวิว "ตัวท็อป" ความเป็น "ที่สุด"ของวงการบันเทิงไทย ปี 2556 ที่ผ่านมา ปีนี้นับว่าเป็นแห่งปรากฏการณ์ของวงการบันเทิงไทยครับ ไม่พูดเยอะ... ไปเริ่มดูกันเลยดีกว่า ว่าปรากฏการณ์อย่างไร เอาล่ะ...ส่วนขยาย ตามอ่านด้านล่างต่อไป นะครับ โดยขอแบ่งเป็นหมวดใหญ่ 5 หมวด และขอแยกกาารเขียน Review  1หมวด/1หน้า นะครับ แต่ละ Review จะได้ไม่ยาวไป  อ่านกันสบายๆ ขำๆ ครับ.... เตรียมอ่าน ตาม link ด้านล่างได้เลยครับ > ที่สุด หนังไทย แห่งปี  คลิกตรงนี้เบย!! > ที่สุด ละคร แห่งปี  คลิกตรงนี้เบย!! > ที่สุด ซีรีย์ แห่งปี  คลิกตรงนี้เบย !!! > ที่สุด เพลง แห่งปี  คลิกตรงนี้เบย!! > ที่สุด ละครเวที แห่งปี   คลิกตรงนี้เบย!! ภาพรวมของวงการบันเทิงของไทย ที่ผมกล่าวว่า เป็นปรากฏการณ์ครับ ปีีนี้ เหมือนเป็นปีแห่งการ "ตีความของดีเก่า" + "มาเล่าแบบใหม่" เราจะเห็นบทประพันธ์เก่าๆ หรือของเก่า นำมาปัดฝุ่น ตีความ ใส่รสชาติแบบใหม่เข้าไปตามสไตล์...

"บทใหม่ ของวงการมิวสิคัล" ปีนี้ก็เป็นปีแห่งปรากฏการณ์ "มิวสิคัล" ในเมืองไทยนะครับ โดย 2 เจ้าใหญ่ ต่าง "ปล่อย" ของดีออกมาสมการรอคอยของผู้ชม  และที่น่าตื่นเต้นคือ การาเปิดแสดง "The Phantom of the Opera" ในประเทศไทย และตามมาด้วย โปรดักชั่นใหญ่ๆ ของทั้งดรีมบ็อก และ ซีเนริโอ "นางพญางูขาว เดอะ มิวสิคัล" เรื่องนี้ถือว่าเป็น Original ของค่ายดรีมบ๊อก ที่เล่นไว้เมื่อ 10 กว่าปีก่อน...แต่ตอนนี้กลับมาปัดฝุ่นใหม่ ทำเป็นมิวสิคัลเต็มรูปแบบ พร้อมด้วยนักแสดง นางเอกประจำค่ายอย่าง "ครูน้ำมนต์" ซึ่งผมว่า "มิวสิคัล" เรื่องนี้ คือมิติใหม่ของดรีมบ๊อกครับ ที่กล้าก้าวข้ามข้อด้อยของตัวเองทั้งหมด มาสู่การพยายาม คิด และทำใหม่ จึงเป็นงานที่ออกมาเต็มไปด้วยความคิดสร้างสรรค์ รูปแบการนำเสนอที่แปลกใหม่ โดดเด่นด้วยเพลงที่ไพเราะ การเรียบเรียงที่ดีมาก ฉากสวยงาม แต่ก็ยังขาดๆ อยู่หลายได้ เช่น เนื้อเพลงที่ตรรกะการนำเสนอเรื่องราว พังพินาศมาก เนื้อเรื่องวนเวียน ไม่กระชับ และขาดดารนำเสนอที่น่าสนใจพอ....  การจัดแสดงที่ไม่เหมาะกับละค...

มาแล้วครับมาแล้ว เรื่องย่อภาพยนตร์แอนนิเมชั่น ลำดับที่ 53 ของ Disney's “Frozen”  : ผจญภัยแดนคำสาปราชินีหิมะ..... (เพื่อไม่ให้ส่วนงานวิจารณ์ยาวเกินไป จึงขอแบ่งส่วนของเรื่องย่อไว้อีกบทความนะครับ) อ่านวิจารณ์ได้ที่นี่  คลิกเลย!!!! "เรื่องย่อๆ แบบหนาวๆ " (สปอยนะ) ภาพยนตร์แอนนิเมชั่นที่เข้าฉายในโรงฯ เรื่องที่ 53 ของ Disney's   เรื่องนี้เล่าถึง อาณาจักรที่สวยงาม นามว่า "เอเรนเดลล์" พระราชา และพระราชินี มีลูกสาว 2 คน "แอลซ่า"(คนโต) และ "อันนา" คนเล็ก  แอลซ่าเกิดมาพร้อมพรวิเศษที่สามารถเสกน้ำแข็งและหิมะได้ตามใจ  คืนหนึ่งที่ทั้งสองได้เล่นกันท่ามกลางกองหิมะเสก แอลซ่า เผลอปล่อยมนต์ไปถูก อันนา ตรงหัว ทำให้ผมปอยหนึ่งของเธอเป็นสีขาว และตัวก็เย็นเป็นน้ำแข็ง  พระราชาและพระราชินี นำลูกท้ังสองไปบนหุบเขาเพื่อหา ชาวเป่า "โทรลล์"(หินพูดได้) ผู้วิเศษ  ผู้เฒ่าได้ช่วยเหลือ อันนาไว้ ด้วยการเปลี่ยนสมอง ความทรงจำเรื่องเวทมนต์ที่อันนาจำได้จะหายไป .....​หลังจากนั้นเพื่อไม่ให้เป็นอันตรายกับใครอีก... แอลซ่า และ อันนา ต้องแยกกันอยู่อย่างสิ้นเชิง...

ก้าวสู่ ดินแดน “เลือดขัตติยา” ( Part นี้ผมเขียนเรื่องย่อ จากละครเวทีในมุมมองของผม หากใครอยากข้ามไปก็ได้เลยนะครับ) สปอยแหลกกกก  !!!!!              เรื่องราวของเลือดขัตติยา เกิดขึ้นใน 5 รัฐ (ที่บทประพันธ์ระบุว่าอยู่ในเอเชียกลาง) รัฐทั้ง 5 อยู่ระหว่างการจัดตั้ง “สมาพันธรัฐ” ( คล้ายๆ รวม AEC นั่นแหละ”) เรื่องราว Focus ที่ 2 รัฐยิ่งใหญ่ เสมือนเสือ “ 2 ตัว” ที่ทั้งเก่ง ทั้งแกร่ง ต่างก็แย่งกันเป็นจ่าฝูง แต่ทั้งสองเป็น 1 คนละอย่าง  “ยโสธร”  อาณาจักรที่อุดมสมบูรณ์ทางธรรมชาติ ปลูกอะไรก็ขึ้น มีการค้า ร่ำรวยจากเพาะปลูกเมื่อบ้านเมืองสงบสุข ผู้คนก็เลย “ศิวิไลซ์” มีวัฒนธรรม มีประเพณี มีความสุข ผิดกับ “เขมรัฐ” ดินแดนเก่าแก่ประกอบด้วยเขาสูง ป่าทึบ แต่แห้งแล้ง แล้วแค้น แต่กลับอุดมไปด้วยแร่เหล็กและโลหะ เมื่อบ้านเมืองกันดาร ชาวเขมรัฐจึงค่อนข้างแข็งกร้า ทะเยอทะยานเอาตัวรอด และมีความเป็นนักรบสูงเพราะต้องปากกัดตีนถีบอยู่ตลอดเวลา... ซึ่งโดยหลักๆ เนื้อราวจะเกิดขึ้นใน 2 รัฐนี้นั่นเอง    ...

เมื่อปี 2554 คุณบอยถกลเกียรติ ได้หยิบบทประพันธ์ที่เคยทำเป็นละครโทรทัศน์มาก่อน คือเรื่อง “หงส์เหนือมังกร” มานำเสนอในรูปแบบ “มิวสิคัล” และเล่นบทเวทีเมืองไทยรัชดาลัย เธียเตอร์ นำแสดงโดย คุณแพท สุธาสินี และ แบ็งค์ แคลช              แม้ว่า Cast จะลงตัวมากๆ  แต่เนื้อเรื่องที่ไม่ Pop เท่าไหร่ และเป็นมาแบบไม่มีปี่มีขลุยเรื่องนี้ทำให้กระแสเรื่องนี้แม้จะไม่แย่ แต่ก็ไม่ได้ “ติดปีก” บินหราได้... รอบการแสดงจึงอยู่ในระดับดีเสมอตัว โดยแสดงเพียง 37 รอบ             แต่โดยส่วนตัวของผม กลับมองว่าเป็นมิวสิคัลที่ทรงพลังมาก...​เพราะประเด็นของมิวสิคัลเรื่องนี้ ได้หลุดพ้นจากเรื่อง “โรแมนต์” หรือ “ความรักโศก” ใดใด ที่รัชดาลัยเคยทำมาก่อน.... เพราะเลือกประเด็นที่หนักมากๆ อย่างเรื่อง “อำนาจ” “ความแค้น” “ความพอเพียง” มาเล่าอย่าง “ขยี้” ซึ่งผมว่าคนดูละครส่วนใหญ่ ก็คงคิดว่า “ทำไมมันไม่ค่อยบันเทิงเท่าไหร่หว่า...อย่างเครียด” แต่สำหรับผม ผมว่า “ดีเลิศมาก”  โดยเฉพาะช่วงนั้น ...