Morraget

ผมเป็นแฟนของนวนิยาย “ สี่แผ่นดิน ” ครั้งแรกเมื่ออ่านนั้นผมยังเป็นนักศึกษา ผมยกย่องว่า “ เป็นนวนิยายที่ดีที่สุด เข้าใจคนไทยที่สุดในโลก ” ... จนอยากให้สี่แผ่นดินทำเป็น “ มิวสิคัล ” เสียที.... ( แต่แอบหนักใจอยู่ว่า สี่แผ่นดินบรรจุตัวละคร เหตุการณ์ ที่มากมาย ซับซ้อน... ถ้าทำเอาทำเป็นมิวสิคัลจริง ยังนึกรูปแบบการนำเสนอไม่ออกจริงๆ แต่แอบคิดเล่นๆ ว่า ถ้าทำ คงต้องทำเป็น 2 ภาค ถึงจะเอาอยู่ ) พอได้ยินข่าวว่า “คุณบอย” จะหยิบสี่แผ่นดิน มาทำเป็นมิวสิคัล ก็ตื่นเต้น และอยากดูจะแย่ ยิ่งเล่นในปีที่ครบรอบ 100 ปีของหม่อมอีก ยิ่งฟิน...ดังนั้นหน้าที่ของแฟนนวนิยายอย่างผมที่ทำได้คือ อ่านนวนิยายอีกรอบ ให้ลึกและรอดู ว่าคุณบอย จะทำถึงหรือไม่                 ต้องกล่าวก่อนว่า ผมมีโอกาสได้ชม “สี่แผ่นดิน เดอะมิวสิคัล” ถึง 2 ครั้ง (ครั้งแรกนั้น ราวๆ เดือนพฤศจิกายน และครั้งที่ 2 คือรอบสุดท้ายของการแสดง) และต้องยอมรับจริงๆ ว่า การชมสี่แผ่นดินของผมทั้ง 2 ครั้งนั้น กลับได้ความรู้สึกที่แตกต่างกันชนิดหน้ามือ หลังเท้า อย่างไม่น่าเชื่อ.... ...

ในการชมละครเวที โดยเฉพาะมิวสิคัล ผู้ชมทุกคนจะมีโลกของตนเอง นั่นคือ “ ที่นั่ง ” ในโลกของคุณนั้น คุณควรเอาสติ สมาธิ ใจที่ปลอดโปร่งมาเสพศิลปะตรงหน้า และที่สำคัญ ไม่รบกวนโลกของคนอื่น ผมยึดถือสิ่งนี้ในการชทละครเวทีมาโดยตลอด แต่เมื่อวันเสาร์ที่ 24 มีนาคม 2555 ผมได้ชม “ สี่แผ่นดิน เดอะมิวสิคัล ” รอบ 19.00 ซึ่งเป็นรอบสุดท้ายที่เปืดแสดง และพบว่า เพื่อนร่วมโรง ที่นิสัยแย่ ไม่น่ารักเอาซะเลย โดยเฉพาะ “ เหล่าแฟนคลับ ” ของศิลปินที่ร่วมละครเรื่องนี้ จึงอดไม่ได้ที่จะไม่พูด เพราะตั้งแต่ชมละครเวทีมา ก็มีครั้งนี้แหละที่สุดจะทนจริงๆ ผมไม่มีสิทธิ์ที่จะไปต่อว่ากลุ่มแฟนคลับของ อาร์, ตูมตาม, กัน จะมาชมละครเรื่อง (กลับยกย่องในความรักที่พวกเขามีด้วยซ้ำ) แต่ผมมีสิทธิ์ในฐานะผู้ซื้อบัตรชมละคร คนหนึ่ง ที่ไม่สมควรได้รับการปฏิบัติ หรือการนำเอาพฤติกรรม “ Concert” มาใช้ในโรงละคร อย่างไรน่ะหรือครับ ? ก่อนจะเล่า ผมขอแบ่งกลุ่มแฟนคลับเป็น 2 ลักษณะ คือ 1. กลุ่มสาวก : กลุ่มนี้เป็นสาวๆ วันเรียนครับ 2. กลุ่มแม่ยก : เป็นสาววัยกลางคนขึ้นไป ทั้ง 2 กลุ่ม ตามประพฤติกริยาน่าอึดอัด   ไม่สมควร ดังนี้ ...

 ช่วงนี้มีอั้ลบั้มเพลงต้อนรับ Chrismas ออกมามากมาย ทั้ง Dave Koz, เจ้ Mariah Carey แต่ที่ถูกหูผมแบบกำลังดีคงหนีไม่พ้น  Michael Buble นักร้อง Jazz ที่มีความสามารถอย่างอลังการ กลับมาต้อนรับ Christmas หนาวๆ ด้วยเสียงอุ่นๆ ของเขา กับอัลบั้ม Christmas The Special Edition Mood and Tone ของอัลบั้มนี้ ไม่รู้จะคริสมาสไปไหน ทุกเพลงจะมีกลิ่นของเทศกาลนี้ไปหมด จังหวะของเลื่อนซานต้า เสียงกระดิ่ง เสียงระฆัง หรือบรรยากาศหน้าเตาผิง หน้สต้นคริสมาสมันผุดออกมาเลย..... เพลงที่เลือกมาก็ เหมาะสำหรับฟังในคืนคริสมาส ตั้งแต่ต้นคืนยันจบ เรียงตั้งแต่เพลงแรกๆ Santa Claus is coming to town ต่อด้วย Jingle belles เพลงท้ายๆ ก็เป็น Silent Night  อีก เพลงในอัลบั้มนี้ก็ยังเป็นตัวตนของ Buble นะ คือ Based on JAZZ แต่ฟังไปฟังมาก็มีเสน่ห์และแปลกหู เพราะเขาพยายามในความเป็น Broadway Musical เข้าไปอ่ะ มีการผูกเรื่องในแต่ละเพลง ในเนื้อเพลงบางท่อนเพิ่มเข้าไปในเพลงเก่า ทำให้มีลูกเล่นมากขึ้น   ส่วนเสียง และเทคนิคการร้องของ Buble ไม่ต้องพูดถึงนะครับ ทำได้ไม่มีที่ติในเพลงนี้ และมีการร้องหลากหลายรูปแบ...

Juxebox Musical หรือพูดง่ายๆ คือละครเพลงที่ดึงเอาเพลงที่มีอยู่แล้วมาใช้ในละคร ส่วนมากละคร 1 เรื่องก็มีแกนในการใช้เพลง 1 อย่าง เช่น Mamamia! ใช้เพลงของ ABBA เร่ขายฝัน ใช้เพลงของ เฉลียง และ ลมหายใจ ใช้เพลงที่แต่งโดย บอยด์ โก ขึ้นชื่อว่าละคร Juxebox Musical ก็มักทำให้คนหันมาสนใจได้ไม่ยาก เพราะเพลงที่ดังอยู่ในความทรงจำอยู่แล้ว แค่คนดูเห็นนักแสดง หรือกลิ่นไอเล็กน้อย ก็น่าจะทำให้ตัดสินใจได้ง่ายขึ้น ไม่น่าแปลกที่ “รักเธอเสมอ เดอะมิวสิคัล” ละครเพลง ใช้เพลงคุณดี้ นิติพงษ์ กลายเป็นกระแสได้ไม่ยากนัก รักเธอเสมอ เดอะมิวสิคัล ผลิตโดย เจ้าพ่องานอีเว้นท์ คือ “INDEX” คนในวงการโฆษณา การตลาด สื่อสารการตลาด มักคุ้นชินในชื่อเสียง และฝีมือ ส่วนประชาชนทั่วไปคนงงว่า บริษัทอะไรหว่าไม่เคยได้ยิน แต่เชื่อเถอะ คุณเคยไปงานอีเว้นท์เขามาก่อนแล้วล่ะ และต่อจากนี้ จะเป็นการวิพากษ์ ซึ่งเป็นความคิดเห็นส่วนตัวนะครับ.... และขอแสดงเจตจำนงค์เลยว่า ผมติเพื่อก่อครับ อยากให้คนไทยมีละครเพลงดีดี ดูอย่างต่อเนื่อง และหลากหลาย เอาล่ะ เริ่มเลย อย่างไรกับเพลง ? เพลงของคุณดี้ มักเป็นเพลงที่ “บอกห...

รูดม่านไปแล้วเมื่อวันที่ 10 เมษายน ที่ผ่านมากับละครฟอร์มเล็กประจำปี 2554 ของรัชดาลัย แม้ใช้นักแสดงไม่มีนักแสดงแม่เหล็ก แต่ด้วยธีมเรื่องผีๆที่ถูกจริต คนไทยทำให้กระแสตอบรับดีมากๆๆๆๆ จนกระทั่ง sold out หลายรอบติดต่อกัน ใจจริงก็เดาๆ ว่าทีมงานคงอยากจะเพิ่มรอบอีกแหละ แต่ติดสงกรานต์ (ที่คงไม่มีคน ไปดูแน่) และปัญหาเดิมๆ คือโรงละครคิวแน่น ต้องพักให้ Boxing Boy และ ทวิภพ เดอะมิวสิคัล บรรเลงเสร็จก่อน....... ซึ่งแว่วว่ากลางปีอาจจะกลับมา Re-Stage อีกครั้งครับ อ่ะ...ไม่ว่าอย่างไร..วันที่ 10 รอบสุดท้ายนั้น น้องมอร์มีโอกาสได้ไปดู และขอเล่าสู่กันฟังว่า เรื่องหลอนๆ แบบเรื่องเล่าคืนเฝ้าผีนั้นเป็นอย่างไรบ้าง ..กุ๊ก...กุ๊ก...กู๋ เล่าเรื่อง...... เรื่องเล่าคือนเฝ้าผี คือเรื่องสั้นเหตุการณ์เดียว (เกิดขึ้นในสถานที่เดียว ระยะเวลาเดียว) เรื่องราวทั้งหมดเกิดขึ้นที่ในคืนวันที่ 3 ของงานศพฝน (สาวผู้ตายอย่างปริศนา) ที่ซึ่งศพของเธอตั้งสวดอยู่ที่บ้านของเธอ การตายอย่างปริศนาและมีเงื่อนงำ ให้เพื่อนๆ ของฝนอยากทราบสาเหตุที่แท้จริง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง แทน(ภูริ) กิ๊กเก่ากระทั่งเดินทางมาเพื่อร่วมงานศพ และในคืน...

** ข้อความต่อไปนี้คือความคิดเห็นส่วนบุคคลนะครับ แย้งได้ เสริมได้ ทึกทึกคือ…? ตามตำนานเล่ากันว่า… ทึนทึกคือละครเวทีที่ถือกำเนิดเมื่อปี 2535 (ตอนนั้นผม 5 ขวบ) ที่ล่ำลือกันว่าpop มาก จนต้องมีภาค 2 เมื่อปี 2545 (10ปีต่อมาเลยหลอ?)และอีกเกือบ10 ปีจากนั้น(ก็คือพ.ศ.2554 นี่แหละ) ทึนทึกก็กลายมาอีกครั้ง ภาคใต้ชื่อทึนทึก 3 One Night In Tokyo ! ทึนทึก เป็นเรื่องราวของแก๊งค์สาว 5 คนคือ เบนจี้(สาวเซเลบ) รีจิต(ศาสตราจารย์มหาวิทยาลัย) แน๊ต(บก.นิตยสารผู้หญิง) พรรณ(สาวโฆษณา) ปานดวงใจ(นักเขียนนวนิยาย) และ ตัวละครสีสัน มงคล(ช่างรับเหมาจีนแท้ๆ) ชายพอ(ข้าราชการเชื้อสายเจ้า) กูรูแอนดี้(กูรู รู้ทุกสิ่งอย่าง) และกระแต (สาวใช้ผู้ร่ำรวย)จากที่สืบ ทึนทึกคือตัวแทนของช...